Opstand

Een aanzienlijk deel van de anarchistische beweging deelt opstandige posities, maar het zijn alleen maar theoretische stellingnames. Wij denken dat het mogelijk is om opstand op een nieuwe manier te bekijken.

Buiten een weinig aantal niet erg betekenisvolle delen, staat de internationale anarchistische beweging achter theoretische posities van een revolutionaire aard. De liberaal-democratische stroming, belangrijk in zoverre het draait om het tonen van een mogelijke richting van in-volutie, blijft marginaal.

Omgekeerd zien bijna alle revolutionaire anarchistische posities - met verschillende nuances - opstand als een noodzakelijke fase op de weg naar revolutie.

Maar deze opstand wordt gezien als een massa-revolte, te wijten aan bepaalde socio-economische krachten die haar in gang zetten. De rol van de anarchistische beweging is zichzelf te beperken tot het begrijpen van deze krachten en de economische en sociale contradicties begrijpelijker te maken voor de massa. In feite dus een rol van tegen-informatie en propaganda.

Vaak beperken zelfs anarchistische kameraden die de noodzaak van gewelddadige strijd tegen de structuren van onderdrukking zonder halve maatregelen, zichzelf tot dit deel van de analyse en voelen zich niet verplicht om verder te gaan. De massa - zo zeggen ze - moet alles zelf doen. Al het rest zou een autoritaire houding van de specifieke anarchistische organisatie weerspiegelen en zou rampzalig kunnen uitdraaien.

Het idee van opstand zou logisch zijn wanneer bijna de hele anarchistische beweging synthese-posities deelde, in de dimensie van de grote (of niet zo grote) kwantitatieve organisaties. Door het instrument van de syndicalistische organisatie planden zij om alle sociale en economische strijden te benaderen met een afwachtende situatie, totdat het revolutionaire moment aanbreekt.

Naar onze mening is er een andere manier om revolutionaire strijd in een opstandig perspectief te bekijken.

Wij denken dat de anarchistische organisatie, zolang ze informeel is, kan bijdragen aan de opbouw van autonome basisgroepen die, als massa-organisaties, aanvallen kunnen voorbereiden tegen de structuren van de sociale, economische en militaire repressie. Deze aanvallen, ook al zijn ze welomlijnd, dragen alle methodische kenmerken en praktijken in zich van een opstandig fenomeen wanneer het niet wordt overgelaten aan de blinde krachten van sociaal en economisch conflict maar in een anarchistische projectmatigheid, gebaseerd op de principes van autonomie, directe actie, constante aanval en de weigering van compromissen, wordt gebracht.

Kort gesteld: dit is de opstandige invalshoek waartoe wij alle kameraden uitnodigen om bij te dragen met kritieken, analyses en discussies.

A.M.B.

uit: Insurrection, nummer 4, mei 1988.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License