Reisaantekeningen

Bediscussieer ideeën, acties en projecten van mensen die vrij willen zijn met anderen die vrij zijn, in tijd en ruimte, in de eindeloze strijd tegen de kanker van autoriteit. Eindeloos als die is, verandert die voortdurend en veranderen ook gezichten, spanningen en perspectieven.
Het is een wervelwind en jij staat in het midden van de cycloon, op handen en voeten, in een diepe val, je probeert de windstoten af te weren en vast te houden aan een offensieve positie, je neemt een weg waarvan velen denken dat die het niet waard is af te leggen. Ze denken dat je niet zal slagen omdat al te veel mensen het hebben geprobeerd… en waar zijn de resultaten van die vele inspanningen en pogingen?
Misschien weten zij die echt uitdaging van de vrijheid zijn aangegaan het antwoord, in het spoor dat de stappen verbindt van diegenen die vijanden waren, zijn en zullen zijn van opgelegde regels en bevelen.
Wie weet wat voor geheime vreugde en overwinningen zij koesteren. Of misschien gewoon een hardnekkig verlangen om door te gaan, zichzelf en de rest blijven op het spel te zetten. Een aansporing om deze strijd zonder reserves aan te gaan en om zo de moed te vinden die aan anderen voor te stellen. Dit betekent dat de vrijheid in je voetspoor en motivaties moet worden gesmeed en geleefd in de eerste persoon, het kan niet uitgesteld worden naar een glorieuze toekomst.
Vandaag, in een wereld van slaven, banken, wetten en kettingen, bestaat mijn vrijheid. Ze ligt op de scherpte van de ervaring.

Niemand klimt zo hoog als diegene die zijn doel niet kent.
- Cromwell

Reizen kan verschillende dingen betekenen in het leven.
Er zijn eentonige reizen, die langs de sporen van het dagelijkse overleven eindeloos herhaald worden en miljoenen mensen naar de tempels van de uitbuiting brengen.
Overdag en ’s nachts, door het platteland of de buitenwijken die zijn besmeurd door de rook van de fabrieken en de droefheid van vervreemding; duizenden uren en duizenden kilometers die niets veranderen… Dezelfde walgende gezichten, smerige ruiten en rituelen die worden herhaald tot vlees en ziel opgebruikt zijn.
Het is het ritme van de uitbuiting, het is een wereld die gedomineerd wordt door kunstmatige en dode behoeften en ambities, die al het natuurlijke en gebalanceerde uit de weg ruimt dat het menselijk ras met honderden jaren van hard werk en vindingrijkheid voor zichzelf bevochten heeft in haar confrontatie met de natuurelementen en de andere levende wezens op de planeet, en tijdens honderden jaren van strijd tegen de ongelijkheid die andere menselijke opgelegd hebben aan hun naasten.
Tegenwoordig is wat wereldwijd betekenis geeft aan ons bestaan het consumentisme: consumeer, consumeer en consumeer nog. Het maakt niet uit of het product materieel of intellectueel is, noch maakt de kwaliteit iets uit, wat telt is dat het uit onze portefeuille kan worden betaald. Het belangrijkste is dat de economische machinerie, die spullen produceert en commercialiseert die vooral nutteloos en schadelijk zijn, maar verleidelijk zijn op de markt en voor een te bereiken doel staan, blijft functioneren.
Voorwerpen, voedsel, ervaringen, kilometers, land en cultuur moeten worden geconsumeerd om mensen tevreden te stellen met de wijze waarop ze hun dagen doorbrengen.
Het is dezelfde mentaliteit die toerisme fascinerend maakt, zelfs al worden de afstanden die moeten afgelegd worden en de plaatsen die bezocht moeten worden samengesteld in geprefabriceerde pakketten waarvan de duur al van te voren gekend is indien er zich geen onvoorziene onaangename gebeurtenissen voordoen. Ontspanningsmomenten in de dagelijkse routine waarmee mensen hopen net genoeg stimulans te vinden die hen ervan moet weerhouden niet voor eens en altijd hun koffers te pakken, alleszins tot aan de volgende vakantie.
Eigenlijk levert de toeristische industrie, bijvoorbeeld de transformatie van reizen en het plannen van gebied, grondstoffen en productie tot commerciële waar voor deze doelen, een aanzienlijke dienst aan het behoud en reproductie van de kapitalistische ramp. Aan de ene kant creëert en verspreidt het de markt in gebieden die anders niet uitgebuit konden worden (hetzij door hun natuurlijke kenmerken, hetzij door specifieke demografische of menselijke condities), aan de andere kant garandeert het dat reizen beschermd is tegen het risico van het onvoorspelbare dat misschien iemands bestaan echt zou kunnen veranderen.
En voor mensen die aan een plaats gebonden zijn, is er altijd nog de optie van comfortabel reizen vanuit de zetel om je ongenoegen te verdiepen door het verbruik van TV of bepaalde middelen - legaal of illegaal, dat maakt geen verschil..

En je komt op krachten
opnieuw
nu er een nieuwe dag aanbreekt
en wie weet welke wegen je zult nemen,
welke gezichten, omhelzingen en nieuwe vluchtavonturen
je tegen zal komen, één voor één.
Je staat in het midden van de storm
en dat maakt iedere dag en nacht
tot de grootste emotie die je kan ervaren.

- Middernacht, 19-20 februari

Maar er zijn reizen die onze gewoonten en zekerheden verstoren. Niet alleen de onze, maar ook die van de gehele cultuur die onvermijdelijk onze levensaanpak heeft geconditioneerd, vanaf de dag dat we geboren werden tot de dag dat we het erbij laten.
Over dit soort reizen wil ik praten.
Dit zijn reizen zonder terugkeer omdat, zoals anderen me hebben verteld, terugkeren op je passen of wederkeren naar de plaats waar je begonnen bent simpelweg een ander avontuur, een andere tocht is.
Dag voor dag, stap voor stap, ontmoet je sensaties en plaatsen, gezichten en ervaringen die je doen begrijpen wie je bent en wat je omgeeft. Het is een ontdekking die je manier van zijn verandert en houdingen versterkt die je nooit meer kwijtraakt. Tegelijkertijd biedt het je ervaringen die je kunnen dooreen rammelen en die je voorbij deze ‘zekerheden’ brengt.
Een reis waarbij niets van te voren in kaart is gebracht en gedurende die reis komen al je waarheden naar boven en tot bloei, de waarheden die je voor jezelf ontwikkelt en die je doen handelen. Waarheden die constant in twijfel worden getrokken en sterker of zwakker worden door de stoten van onze meedogenloze kritiek. Intuïties, ideeën en sterk vertrouwen waarmee je omgaan moet, waarvoor je met elkaar vecht en waarmee je uiteindelijk samen met waarheden van anderen gemeenschapplijk op pad gaat. Dit zijn de criteria die de betekenis van onze reis bepalen, die ons laten zien waar we moeten kijken, waar we heen moeten, wie aan onze kant staat en wie onze vijand is.
Ik heb het over de waarheden die de confrontatie en groei stimuleren, ver verwijderd van de monsterlijke Waarheid die voor iedereen hetzelfde is, het sociale en ethische dogma dat op voorhand opgelegd wordt en de andere waarheden vreest en bestrijdt.

Open een deur en de wereld kijkt je aan.
In al haar nuttigheid en ellende.
Maar je ontdekt dat je je afvraagt wat
dit gigantische moeras kan hebben verstoord
Hoeveel geluk zal je hebben in je race tegen de tijd.
Hoeveel zetten heb je nog te spelen.
Je vraagt jezelf dit af en
het antwoord onthuld dat de vele wegen
allesbehalve opgebruikt zijn.
De volgende stap,
een kruispunt,
onverwachte hellingen
en je weg wijst zich vanzelf uit
met alle bewijzen en zekerheden
die je in staat stellen verder te gaan.

-Eind oktober

Je moet altijd voorbereid zijn om nieuwe situaties onder ogen te zien. De werkelijkheid waarin je je begeeft, verandert voortdurend. Soms leiden deze veranderingen je naar paden die je in het beste geval alleen in je verbeelding bewandelde.
Dit kan iedereen overkomen… maar zeker diegenen die het verlangen koesteren om tegen regels en regimes aan te schoppen en hun vandaag’s en morgen’s openstellen naar andere manieren van leven, sociale relaties en manieren om te krijgen en te verkrijgen wat ze nodig hebben, als individuen en als leden van een gemeenschap. In dit geval neemt de kans dat het pad dat genomen wordt voorbij de codes van beschikbaarheid en identificatie gaat, aanzienlijk toe. Dat is bewezen door de ervaringen van zij die zich hebben ingezet in de strijd voor vrijheid, met alle betekenissen die deze woorden in tijd en ruimte bevat hebben.
Het is een pad waarop je jezelf kunt tegenkomen omdat het het enige is dat nog overblijft. Maar het kan ook een keuze zijn die gemaakt is om je behoeften, projecten en verlangens op je eigen ritme te volgen.

Vandaag weet ik dat het moeilijk is om die bruggen te verbranden
maar het is mogelijk.
Het is als een verovering van jezelf en
van je kunnen;
een verovering die stap voor stap je overtuiging
en het vertrouwen in wat je denkt sterkt,
in wat je wil dat mogelijk is,
in wat je met vastberadenheid en enthousiasme creëert.
De vrijheid die ik vandaag inadem
komt van deze stilte
en de rusteloosheid van verwijderd te zijn van mijn gewoonten.

- 25 april

Er zijn regels, overeenkomsten, blaadjes papier en technische ontwikkelingen die het heden organiseren naar de noden van productie en sociale beheersing die ontwikkeld wordt door de heersende Macht.
Er zijn momenten dat dit allemaal te verstikkend is voor diegenen die deze enorme gevangenis op willen blazen. Dan heb je andere plaatsen, vaardigheden en dimensies nodig om in te leren bewegen. Het is de dimensie van geheimzinnigheid, een reeks aan middelen, relaties, projecten en acties die je aan zet doen blijven en die je sterken in de mogelijkheid om in te grijpen zonder identificeerbaar, controleerbaar en dus lokaliseerbaar te zijn. De dimensie van geheimzinnigheid loopt parallel met hoe we het bestaande normaliter zien, het dringt erin door of gaat er weg van naargelang onze noden en doelen.

13:28

Ik zit op de trein. Ik heb de laatste schaduwen, die me nog enkele honderden kilometers ver volgden, achter mij gelaten na een sprint tussen de rekken van een supermarkt met twee uitgangen en een plotse rit op twee bussen naar de buitenwijken. Treinen stoppen eveneens in de buitenwijken en er zijn minder camera’s die je ook makkelijker kunt ontwijken. Niemand volgt me en in mijn portefeuille zitten papieren met details die mij niet toebehoren. Een nieuw kapsel, een bril, wat anonieme kleding en het is niet meer ik. Voor ik deze trein pakte, nam ik zo’n tas mee die je beter niet in huis hebt. Ik heb wat ik nodig heb en dankzij de voorzorgsmaatregelen die getroffen heb, weet ik dat ik niet het risico loop ergens op een zeer onveilige controlepost te belanden, tenzij er iets heel ongelukkigs gebeurt. Ik ken mijn route, zelfs als ik wegen moet nemen die ik nooit eerder heb begaan en plaatsen moet bezoeken waar ik nooit geweest ben. De reis van iemand op de vlucht is niet zoiets als even een onderbreking nemen van de dagelijkse routine. Waar je ook aankomt, je moet onmiddellijk begrijpen hoe de omgeving waar je je begeeft in elkaar steekt. Je moet de omstandigheden opzoeken die je noden op die plaats het best tegemoetkomen. Je poogt de gevaren en kenmerken te zien die bruikbaar zijn. De route die je neemt is een foto-album waarin je strategische punten plakt, ondergrondse passages en straten met éénrichtingsverkeer, de huizen van vrienden, discrete kroegen, hotels waar niet naar papieren gevraagd wordt en parken waar je kunt kamperen zonder dat iemand je opmerkt. Ik ben er nu, een onbekende tussen onbekenden en ik weet heel goed wat ik wil doen. Een verkeerde zet, een woord uitgesproken op het verkeerde moment, een verdachte blik of gebaar dat teveel aandacht naar mij trekt: dit zijn de vergissingen waarop ik moet letten ze niet te maken als ik geen gevaar wil lopen. Het is belangrijk nu te blijven bewegen, vastberaden maar zelfverzekerd, als een vis in het water. Hier is hij. Mijn gids wacht me op onder de klok op het plein. Hij begint een paar meter voor me uit te lopen, aan de andere kant van de weg. Ik volg hem en weet dat ik vanop afstand bekeken wordt door andere ogen, vrienden en medeplichtigen. Goed, ik denk dat een reis als degene die we gaan ondernemen, fascinerender is in gezelschap.
Een reis die wordt ondernomen door iemand op de vlucht is absoluut niet zorgeloos. Er zijn verraderlijke momenten en je moet altijd rekening houden met de mogelijkheid op een gedwongen terugkeer naar de situatie die je ontvlucht bent, met alle gevolgen van dien.
Je leert te leven met de mogelijkheid de dood, meer dan in andere omstandigheden, tegen te komen. Een dergelijke situatie is niet zo onwaarschijnlijk in de context van een openhartige strijd tegen de Macht en haar bewakers. Het is geen paranoïa, het is gewoon één van je gedachten, het bewustzijn dat de dood één van de vele mogelijke conclusies van je avontuur kan zijn.
Het is in het geheel niet makkelijk om deze omstandigheden onder ogen te zien, in het bijzonder als het inhoudt dat je moet vluchten van alles wat je omgeeft, op een min of meer drastische wijze naargelang de specifieke omstandigheden op je reis. En je zal je waarschijnlijk eenzaam voelen zonder je gebruikelijke vrienden en geliefden. Het is alsof er een deel van je uit je binnenste losgetrokken is. Je loopt, je hebt je benen, armen en hersens, maar er mist iets.
Het is een vacuüm waar niet moeilijk aan toe te geven is.
Deze vreemde reiziger kan de nostalgie die hem vergezelt verminderen met ontmoetingen gedurende de reis, het verzachten met nieuwe relaties en ervaringen waarvan hij anders de kans niet had gehad ze tegen te komen. Ik bedoel niet gewoon hen die onder dezelfde omstandigheden leven in deze open gevangenis zonder tralies, of die hij wenst te kunnen ontmoeten.
We kunnen zeggen dat hij een nieuwe manier vindt om de menselijke realiteit onder ogen te zien met zijn meer concrete behoeften, deprimerende ellende en werkelijke vreugde en oprechtheid. Deze omstandigheden hangen niet alleen af van je eigen nieuwe manier om contacten te leggen (omdat je ze nodig hebt of omdat ze bij een bepaalde situatie horen), maar ook van de manier waarop anderen tegenover jou staan en hoe ze deze relatie interpreteren.
Daar je niet op identiteit kunt rekenen, die anderen in staat stelt je te herkennen in dingen die je in je leven hebt gedaan of in wat mensen van je zeggen of denken, herontdekt de clandestiene de essentie van zijn keuzes en verlangens. Hij beseft dat de redenen voor het hardnekkige verlangen naar subversie dat hem bezighoudt diep, helder en betekenisvol zijn. Dus kan hij een meer authentieke en onmiddellijke manier van communiceren ontdekken en contacten leggen waarvoor hij nooit eerder de kans kreeg die te ervaren. En hij vindt een nieuwe taal om de essentie van zijn karakter en overtuigingen te uiten tegenover anderen.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License