Verspreide aanval, verspreide sabotage

Anarchisten en revolutionairen zijn geen anarchisten en revolutionairen omdat ze zeggen dat ze dat zijn of omdat ze artikels en programma’s die eindigen met slogans of symbolen van het anarchisme schrijven. Ze zijn anarchisten en revolutionairen omdat ze iets willen doen tegen uitbuiting, omdat ze de repressieve systemen en allen die ze intact houden verwerpen en aanvallen.

Om dit simpele statement volledig te begrijpen moeten we een stapje verder gaan. Voor we aanvallen is het nodig om te weten wie en wat we aanvallen en waarom we aanvallen. Anders eindigen we als dolle honden die wild aanvallen en die vroeg of laat verslagen worden.

Wat kunnen we doen om te weten wie en wat aan te vallen? Gewoon onszelf informeren. Het kapitalisme en de staat zijn zichzelf snel aan het transformeren. Met de ontwikkelingen in de electronica is er een grootse herstructurering van productie en controle aan het gebeuren. De enorme industriële complexen zijn zich nu aan het uitstrekken over het hele sociale terrein, aan elkaar gelinkt door electronica en glasvezelkabels. De hele planeet zal binnenkort bedekt zijn met een dik netwerk van communicatiemiddelen die aan de basis van het huidige productiesysteem liggen, en dus ook aan de basis van de huidige uitbuiting. We weten dus wat en wie aan te vallen.

Wat kunnen we doen om te weten waarom aan te vallen? Dit is vrij simpel. De industrie van het verleden kon veroverd worden door de revolutie en vreedzaam productief gebruikt worden. De industrie van vandaag wordt vooral elektronisch bestuurd door mensen die geen echte operatieve kennis hebben. Het zal nooit bruikbaar zijn voor sociale, goede doeleinden, tenzij in een erg minimale hoeveelheid. De enorme elektronische communicatiesystemen waarop de hedendaagse productie-repressie gebaseerd zijn zullen vast en zeker nooit bruikbaar zijn. En dat is waarom het noodzakelijk is om onmiddellijk aan te vallen en te vernietigen, zelfs al is het ‘maar’ in de proporties die onze capaciteit om aan te vallen toelaat.

Tussen bewegen en stilstaan geven wij de voorkeur aan het bewegen. De herstructurering die de capaciteit van het kapitaal om te produceren heeft versterkt heeft ook nieuwe breuken en scheuren teweeggebracht. Het enorme communicatienetwerk dat doorheen het territorium van elk geavanceerd industrieel land loopt is zeker één van deze scheuren.

Daar moeten we ze raken. Met kleine acties, geen grootse militaire operaties die voorbij onze materiële mogelijkheden gaan en buiten de logica van het nieuwe kapitaal staan. Het zijn precies kleine vernietigende acties, sabotage verspreid over het hele gebied, die het meest geschikte wapen vormen om vandaag de klassevijand mee te bestrijden.

Editoriaal uit Insurrection september 1989.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License